English version | German version | Czech version | Polish version | Spanish version | Hungarian version | Swedish version | Finnish version
MANIFESTO
29 June 2010
Konkurencyjność przemysłu miedziowego w Europie i korzyści z niej płynące
Charakterystyczne właściwości miedzi i jej stopów to przede wszystkim 100% zdolność do recyklingu, wysoka przewodność elektryczna i cieplna, zdolność do łatwego przetwarzania i trwałość. Dzięki tym właściwościom, miedź jest stosowana w wielu technologiach, które mają ogromny wpływ na konkurencyjność Europy teraz i w przyszłości.
Miedź wpływa również znacząco i pozytywnie na łagodzenie zmian klimatycznych poprzez podniesienie efektywności energetycznej, zmniejszenie zapotrzebowania na energię oraz upowszechnienie technologii odnawialnych. Tylko dzięki zwiększonemu zużyciu miedzi możemy osiągnąć cele wyznaczone w programie EU „20/20/20”. Przykładowo, silniki elektryczne zużywają około 60 % zapotrzebowania na energię elektryczną w całym przemyśle. Pełna implementacja standardów sprawności silników elektrycznych (MEPS ‑ Minimum Energy Performance Standards) będzie wymagało zwiększenia zużycia miedzi na uzwojenia silników o 50%. Przyniesie to także oszczędności energii w wysokości 135 TWh/rok (tj. więcej niż łączne zużycie energii Finlandii i Grecji) oraz uniknięcie emisji CO2 w wyrskości 63 milionów ton rocznie. Inny przykład ‑ jeżeli każdy obywatel Unii Europejskiej wykorzystywałby 1m2 paneli solarnych do wytwarzania ciepłej wody to można by zaoszczędzić rocznie 80 milionów ton emisji CO2.
Aby zrealizować wizję ekologicznego systemu transportu (o zmniejszonej emisji CO2), w którego skład wchodziłyby bardziej przystępne hybrydowe i elektryczne pojazdy a także szybka kolej, potrzebna jest ogromna ilości miedzi. Silnik elektryczny samochodu hybrydowego zawiera 50 kg miedzi. Każdy pociąg szybkobieżny zawiera 10 ton miedzi, a dodatkowo ok. 10 ton miedzianych kabli energetycznych i telekomunikacyjnych na kilometr szlaku kolejowego. Źródła energii elektrycznej o niskiej emisji dwutlenku węgla, takie jak źródła energii odnawialnej, oraz systemy generacji rozproszonej niezbędne do ich przyłączenia i zarządzania nimi, zużywają od 4 do 10 razy więcej miedzi niż zcentralizowane wytwarzanie energii elektrycznej z paliw kopalnych.
Przemysł miedziowy nieustannie inwestuje w nowoczesne technologie tak, aby ich rezultaty miały pozytywny wpływ na gospodarkę i środowisko, jak również polepszały efektywność wykorzystania zasobów w produkcji wyrobów miedzianych.
Miedź używana w procesorach komputerowych układach scalonych i w sprzęcie oraz w aplikacjach IT zapoczątkowała Erę Technologii Cyfrowej. Bardzo widocznym przykładem efektywnego wykorzystania miedzi jest używanie bardzo cienkich a zarazem bardzo wydajnych stopów miedzianych przy procesie miniaturyzacji codziennych przedmiotów, takich jak telefony komórkowe, komputery, odtwarzacze MP3.
Nowym odkryciem są naturalne właściwości przeciwbakteryjne i przeciwdrobnoustrojowe miedzi występujące na powierzchniach dotykowych. Niezależne badania w szpitalach w Wielkiej Brytanii, USA i Chile wykazały spadek liczby mikroorganizmów na powierzchniach miedzianych o ponad 90%. Podczas badań w USA nie wykryto żadnych bakterii MRSA czy VRE na powierzchni wykonanej z miedzi. Czołowi lekarze sądzą, że przeciwdrobnoustrojowe właściwości miedzi mogą być ważnym sposobem w zwalczeniu około 4 milionów przypadków infekcji szpitalnych w Unii Europejskiej, z których rocznie 37 000 przypadków jest śmiertelnych.
Jedną z najbardziej cenionych właściwości miedzi jest możliwość wielokrotnego recyklingu.
W 2008 roku 40% zapotrzebowania na miedź, w ilości 4, 6 mln ton, w Unii Europejskiej pochodziło z recyklingu zużytych produktów jak i odpadów produkcyjnych. Wskazuje to na miedź, jako jeden z najbardziej ekologicznych surowców naturalnych. Ponieważ recykling miedzi zużywa tylko 20% energii potrzebnej do produkcji pierwotnej, zmniejsza on emisję CO2 o 650 000 ton w całej Unii Europejskiej (2008 r.).
Inspirowany przez odpowiedzialność społeczną, tendencje rynkowe i politykę Unii Europejskiej, przemysł miedziowy mocno zainwestował w zmniejszenie zużycia energii, redukowanie emisji oraz procesy technologiczne, które przetwarzają zużyte i bardziej złożone produkty miedziane, takie jak odpady elektryczne i elektroniczne. Wszystkie dotychczasowe osiągnięcia i postęp w tych kierunkach są dobrze uzasadnione w dokumentach referencyjnych dla najlepszych dostępnych technik, tzw. BREF, w ramach Dyrektywy 96/61/WE w sprawie zintegrowanego zapobiegania i ograniczania zanieczyszczeń (IPPC). Unia europejska ma teraz najczystsze i najbardziej energooszczędne huty miedzi na świecie. Pomimo, iż 30% energii w hutach jest zużywana na ochronę środowiska (w postaci filtrów powietrza i oczyszczalni wody) to od 1995 roku, zużycie energii na 1 tonę produkcji zmniejszyło się o 54%. Ponadto, emisje dwutlenku siarki stanowią tylko 8% średniej światowej emisji.
Aby jednak utrzymać poziom dostarczania produktów przyjaznych dla środowiska oraz finansować innowacje w Unii Europejskiej, przemysł miedziowy musi działać w środowisku legislacyjnym, które sprawi, że będzie on bardziej konkurencyjny od innych regionów świata. Głównym wyzwaniem jest fakt, że ceny metalu są ustalane globalnie na giełdach towarowych, podczas gdy koszty operacyjne są ustalane lokalnie. Brak możliwości eliminacji wysokich kosztów związanych z zatrudnieniem, ochroną środowiska i trzecim etapem Europejskiego Systemu Handlu Emisjami (ETS) stawia przedsiębiorstwa europejskie w bardzo niekorzystnej sytuacji w skali światowej.
Otoczenie legislacyjne w Europie jest tym, które zapewnia równe szanse konkurencyjności przemysłu z innymi regionami świata, a w szczególności z tymi, gdzie korzyści z wykorzystania miedzi odgrywają decydującą rolę we wzroście gospodarczym danego regionu. Około 50% popytu na miedź w Europie w 2008 pochodziło z importu. Bez silnej polityki przemysłowej, procent ten jeszcze wzrośnie, zwiększając jednocześnie emisję CO2, a recykling zostanie przeniesiony do krajów o niższych standardach zdrowotnych obywateli i niższych normach ochrony środowiska.
W zgodzie z opinią Rady Europejskiej z maja 2009 roku, europejski przemysł miedziowy uważa, że Unia Europejska powinna ustalić takie ramy legislacyjne, które pozwolą zrównoważyć zarówno trwałość jak i konkurencyjność przemysłu miedziowego, a jednocześnie wpłynie na jego wzrost, innowacyjność oraz utrzymanie zatrudnienia. Około 50 tys. wykwalifikowanych pracowników europejskiego przemysłu miedziowego popiera to stanowisko. Ponad milion pracowników przemysłu samochodowego, usług komunalnych, transportu, budownictwa i IT jest zależnych od konkurencyjności produktów miedzianych wyprodukowanych w Europie. 500 milionów obywateli żyjących w Unii Europejskiej zyska na korzyściach gospodarczych i społecznych, jakie przynoszą produkty zawierającymi miedź.
Zasady niezbędne w pogodzeniu polityki UE z konkurencyjnością przemysłu miedziowego:
‑ Utrzymać globalną konkurencyjność Europy w ramach polityki energetycznej i klimatycznej,
Dopóki nie zostanie zawarta umowa klimatyczna, w której wszystkie kluczowe państwa przedstawią podobne cele w takich samych ramach czasowych, przemysł miedziowy nie może podołać jednostronnym obciążeniom, które powodują większe koszty nie zapewniając odpowiedniej rekompensaty. Bez bezpłatnych pozwoleń na bezpośrednie koszty emisji CO2 i odpowiednio płatnych pozwoleń na pośrednie koszty emisji CO2 (w ramach ETS), przemysł nie będzie w stanie konkurować z regionami spoza Unii Europejskiej, co w rezultacie spowoduje wzrost importu miedzi do Europy. Spowoduje to większe zużycie energii, negatywny wpływ na środowisko oraz zmniejszenie zatrudnienia w całej Unii Europejskiej. Należy dodać, że ceny energii elektrycznej w Europie są jednymi z najwyższy na świecie. Europejska sieć energetyczna i prawdziwy wewnętrzny rynek energetyczny zachęciłby do większej konkurencyjności i pomógł obniżyć ceny dla ostatecznych konsumentów, jak i lokalnego przemysłu.
‑ Zapewnić uczciwy dostęp do surowców niezbędnych produkcji miedzi
Ponieważ 50% popytu na miedź w Europie pochodzi z importu, Komisja Europejska powinna wspierać równoprawny dostęp do surowców pierwotnych i wtórnych. Przy podstawowych surowcach (tj. ruda i koncentraty), wyrównany poziom kosztów energii i ochrony środowiska umożliwi producentom z Unii Europejskiej większą rywalizacje na rynku światowym, który ma wzrastać o 4% rocznie. Dla surowców wtórnych (złom), wymagany jest szczegółowy plan skupu surowców do recyklingu w Europie, ustalenie jednoznacznych kryteriów oraz rygorystyczne wprowadzanie w życie przepisów transportu odpadów miedzianych w Unii Europejskiej. W obydwu przypadkach, wyrównanie szans musi również dotyczyć zakupu surowców. Szanse konkurencyjności maleją przez ograniczenia eksportowe i dotacje importowe, dzięki którym producenci decydują się na kupno miedzi spoza Europy.
‑ Rozwijać metodologie wtórnego użycia produktów miedziany podczas zakupu produktu
Produkcja miedzi pochłania energię: średnio 1 tona miedzi powoduje emisje 3 ton CO2. Ale dzięki temu, że miedź można wielokrotnie przetworzyć, recykling pochłania tylko 20% energii zużywanej w produkcji pierwotnej. Badania przeprowadzone w ramach Dyrektywy 2005/32/WE w sprawie wymogów dotyczących produktów wykorzystujących energię, wskazują, iż 95% oddziaływania na środowisko i ekonomię występuje podczas fazy użycia produktu. Ta sama 1 tona miedzi użyta w silniku, którego zużycie trwa średnio 20 lat, zaoszczędzi 200 ton CO2 rocznie. Obydwa te fakty muszą być rozważone w fazie wyboru produktu.
‑ Wspierać innowacje poprzez finansowanie badań naukowych i ustalenie przepisów o zamówieniach publicznych
Plany odnośnie przepisów dotyczących zamówień publicznych i etykietowanie produktów ekologicznych (eco-labelling) powinny wspierać nieustanne innowacje energooszczędnych technologii. Plany powinny odzwierciedlać odpowiednie koszty eksploatacji w całym okresie użytkowania wyrobu, a nie tylko ich cenę zakupu. Ważne jest skoncentrowanie się na współfinansowaniu niezbędnych badań w kierunku procesów zużycia miedzi, które wpłynęłyby na zmniejszenie zużycia energii i zwiększyłyby odzysk wszystkich metali poprzez przetwarzanie złomu. Może to wpłynąć na wzmocnienie sektora technologii ochrony środowiska w Unii Europejskiej, przynieść duże oszczędności energii dla sektora publicznego oraz zmniejszyć zależność Unii Europejskiej od importu.
‑ Należy powiązać legislację środowiskową z podstawowymi rozporządzeniami, takimi jak pakiet legislacyjny REACH i Dyrektywa IPPC
Europejski przemysł miedziowy uznaje swoje zobowiązania w zakresie stosowania się do coraz bardziej złożonych ram prawnych, jak np. REACH, Klasyfikacja i Etykietowanie, Europejska Ramowa Dyrektywa Wodna (Dyrektywa 2000/60/WE), IPPC, ETS, Gospodarka odpadami i zrównoważona produkcja i konsumpcja. W przygotowania do REACH, przemysł wydał już 8 mln euro na kompleksowe badania naukowe oceniające potencjalne ryzyko dla ludzi i środowiska z produkcji i wykorzystania produktów miedzianych. W 2009 roku po obszernej analizie, Komisja i Państwa Członkowskie zatwierdziły ocenę ryzyka oraz jej kluczowe punkty, z których wynika, że;
“Miedź jest niezbędną substancją odżywczą dla człowieka, jak również innych żywych organizmów, i że wykorzystanie miedzi jest bezpieczne dla zdrowia obywateli Europy jak i dla jej środowiska”.
Mimo tej decyzji, niektóre organy legislacyjne i normalizacyjne Unii Europejskiej i Państw Członkowskich przyjmują inne dane i analizy, których skutkiem są dodatkowe obciążenia dla przemysłu i jego wyrobów. Europejski przemysł miedziowy wymaga, aby korzyści umieszczone w IPPC BAT, ocena ryzyka i standardy REACH, zostały uwzględnione zanim kraj członkowski ustali własne standardy. Europejski przemysł miedziowy domaga się, aby korzyści osiągane przez niestosowanie się do IPPC, BAT, wniosków z oceny ryzyka i standardów REACH zostały wykazane poprzez analizę naukową i ekonomiczną zanim tego rodzaju standardy zostaną ustanowione. Europejski przemysł miedziowy jest obecnie przemysłem innowacyjnym, wpływającym na równowagę ekologiczną Europy. Jest nastawiony na współpracę z instytucjami Unii Europejskiej tak, aby wymienione normy zapewniły korzyści Europie jak i zwiększyły konkurencyjność przemysłu z myślą o przyszłych pokoleniach.
Europejski Instytut Miedzi:
Europejski Instytut Miedzi ECI jest spółką joint venture największych światowych przedsiębiorstw górnictwa miedzi, hut miedzi i producentów półwyrobów (reprezentowanych przez Międzynarodowe Stowarzyszenie na Rzecz Miedzi ICA) oraz europejskiego przemysłu miedziowego. Jego misją jest promowanie w całej Europie korzyści stosowania miedzi dla nowoczesnego społeczeństwa za pośrednictwem swojej głównej siedziby w Brukseli i sieci jedenastu krajowych Stowarzyszeń Rozwoju Miedzi.
Werner T. Traa
Member of the Executive Board, Wieland-Werke AG, and Chairman of the Board European Copper Institute
Stefan Boel
Member of the Executive Board, Aurubis AG, and Vice-Chairman of the Board European Copper Institute
John Schonenberger
Chief Executive European Copper Institute
